Αρχική Διεθνη Ο Χίτλερ,ο Καντάφι,ο Σαντάμ,ο Πούτιν και άλλοι μεγάλοι ηγέτες του “Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια” .Τι...

Ο Χίτλερ,ο Καντάφι,ο Σαντάμ,ο Πούτιν και άλλοι μεγάλοι ηγέτες του “Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια” .Τι γράφουν οι ” Τάϊμς της Νέας Υόρκης” δια χειρός Κρούγκμαν

888
0

 

 

ΓΙΑΝΝΗ ΝΤΑΣΚΑ

Η Σοβιετική Ενωση ,οι ΗΠΑ και η Βρετανία βρέθηκαν και συζήτησαν στη Γιάλτα το 1945 τι θα γίνει μετά την ήττα της Γερμανίας.

Και συμφώνησαν ότι η Σοβιετιή Ενωση θα φτάνει (ευτυχώς)μέχρι τα ελληνικά σύνορα.Κοινώς οι Σοβιετικοί πούλησαν(ευτυχώς)την Ελλάδα στη Δύση.Και γλίτωσε έναν κόκκινο ολοκληρωτισμό μετά τον μαύρο φασισμό του Χίτλερ.

ΟΙ Γερμανοί ιδιαίτερα οι στρατεύσιμοι και άνω την εποχή του Χίτλερ πρέπει να αποδεικνύουν και σήμερα ότι “αποτάσσονται τον Σατανά”,τον Χίτλερ.Η απομόνωση της Γερμανίας πρωτοφανής η ηθική αποδοκιμασία της και σήμερα τόσο έντονη ώστε κανένας Γερμανός δεν μπορέι να κάνει πολιτική φασαρία στην Ευρώπη και στον κόσμο όλο.

Ο Χίτλερ είχε χάσει τον πόλεμο την 1η Σεπτεμρβίου όταν έκανε (σε συμφωνία με την Σοβιετική Ενωση)την επίθεση στην Πολωνία.Η Ρωσία όταν η Πολωνία μετά 35 ημέρες μαχών υποδουλώθηκε στη Γερμανία κατάλαβε την διεθνή απομονωση και απομακρύνθηκε απο τη συμφωνία με τον Χίτλερ μέχρι που βρέθηκε απέναντι.

Ο Πούτιν είναι αξιοθαύμαστος για το πως κατάφερε αυτός ένας μάλλον χαμηλόβαθμος προπαγανδιστής του κόκκινου  άθεου ολοκληρωτισμού(Ταγματάρχης της ΚΑ ΓΚΕ ΜΠΕ) στη Γερμανία να προκσυνάει τις εικόνες στο Αγιο όρος και να συγκινεί εκατομμύρια ανατολικοευρωπαίων και Ελλήνων ως…πιστός Χριστιανός.

Βέβαια είναι ίσως το ίδιο κοινό που ψηφίζει ορισμένους που λανσάρουν το τρίπτυχο “πατρίς ,Θρησκεία,οικογένεια”,τα γαλόνια αξιωματούχων του κράτους και την ίδια ώρα:

-να κατακλέβουν με μίζες τα δημόσια ταμεία της Πατρίδας.Π.χ. δίπλα στην Παλαιά Βουλή να υπάρχει Μέγαρο (όχι σταύλος και μάλιστα κοντόσταυλος)το οποίο ανήκει σε αξιωματούχο του κράτους που έπαιρνε μίζες στις αγορές πολεμικού υλικού την εποχή του…Όθωνα,Ξεχάστηκε και σήμερα είναι όλα καλά.

-να έχουν δεύτερα και τρίτα σπίτια με ερωμένες οι οποίες σιτίζονται κι αυτές απο το κρατικο Πρυτανείο.

Πχ.:1) ένας υπουργός των τελευταίων κυβερνήσεων,γνωστός για την αφοσίωσή του στη Θρησκεία αφού άρπαξε απο τα κρατικά ταμεία αγόρσε στην ερωμένη “για να το βουλώσει” με 300 εκατομμύρια δραχμές ένα διαμερισματάκισ το Κεφαλάρι.

2) ένας πολύ-πολύ υψηλόβαθμος αξιωματούχος της Βουλής γνωστός γιατί διατυμπάνιζε  την αφοσίωσή του στο τρίπτυχο πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια εκβιάστηκε απο ερωμένη και γελοιοποιήθηκε βάζοντας άρον-άρον ακριβά έπιπλα στην πολυτελή μονοκατοικία που είχε αγοράσει στην ερωμένη στα δασικά πάνω από το Ίλιον.

Οταν ο Γκορμπατσώφ έριξε το ολοκληρωτικό καθεστώς του Κρεμλίνου αποκαλύφθηκαν τεράστιες περιουσίες που οι “λαίκοί αυτοί ηγέτες” έκρυβαν σε φορολογικούς παραδείσους και οι δυτικές πολυτελείς Ρόλς Ρόϊς στα υπόγειά τους.

Ο “Ταγματαρχάκος” της ΚΑ ΓΚΕ ΜΠΕ μιμήθηκε τον δικό μας ΧουντοΠαπαδόπουλο.Μόλις πήρε την εξουσία προσευχήθηκε στο…Αγιο Όρος και ύστερα έδιωξε την σύζυγο και διασκεδάζει να παρουσιάζονται κάθε τόσο διάφορες ερωμένες με τεράστιες περιουσίες.

Και τώρα κυνικά δηλώνει ότι “δεν υπάρχει Ουκρανία ως κράτος γιατί παλιά το Κίεβο ήταν πρωτεύουσα των Ρως”.

Πόσοι θα ξαναδιαβάσουν πώς τα μογγολικά φύλα που είχαν καταλάβει τη Μόσχα υποδούλωσαν τους Ρως και θα κάνει συνειρμούς με το σήμερα;

Ο Πούτιν έχασε τον πόλεμο απο την στιγμή που οι Ουκρανοί δεν παραδόθηκαν αμαχητί και προβάλλουν ακόμα τόσο σθεναρή αντίσταση,ώστε να αποσπούν τον παγκόσμιο θαυμασμό και να συσπειρώνουν τον υπόλοιπο κόσμο εκτός Ρωσίας.

Ηδη στη Δύση(και στην Ελλάδα)φτάνουν εκατομμύρια Ουκρανοί πρόσφυγες από τις μάχες που κερδίζει ο Πούτιν.

Οι Ρώσοι κινούνται στην πορεία των Γερμανών.Ακόμα και αν καταλάβουν και κρατούν την Ουκρανία υπό τη μπότα τους για χρόνια θα πρέπει να “αποτάσσονται τον Σατανά” Πούτιν για να δέχεται κανείς να συνομιλήσει μαζί τους.

Οι  βέροι Ρώσοι είναι μόλις καμιά κατοσταριά εκατομμύρια στα τόσα δισεκατομμύρια κατοίκων του πλανήτη.Και να τους στηρίξουν οι Κινέζοι μαζί με μερικές ακόμα χώρες,άντε να μαζευτούν 1,5 δις στον πλανήτη.Και πάλι απέναντι είναι η συντριπτική πλειοψηφία.Η πειθαρχημένη,θαρραλέα στάση των Ουκρανών που πολεμούν χαμογελαστοί μπροστά στις κάμερες δείχνει ότι ελάχιστοι θα φοβηθούν τον Πούτιν και όσους έχει μαζί του κι ας απειλέι και με πυρηνικά.

Αυτά τα είχε(και) ο ίδιος και όταν ένα σωρό γνωστές του γυναίκες ρωσίδες του γύριζαν τότε)δκαετία του 1990) την πλάτη και έτρεχαν να βρουν θέση σε …οίκους ανοχής στα κλάμπ και στα “σπίτια” της Δύσης.

Τα καλά τα σπίτια από “μέσα”πέφτουν και η τύχη του Πούτιν είναι ήδη προδιαγεγραμμένη  και πολλοί τον παραλληλίζουν με τον Χίτλερ,τον Καντάφι,τον Σαντάμ σε Μέσα Ενημέρωσης και άλλους τέτοιους “ηγέτες” που διατυμπάνιζαν ότι αγωνίζονται υπερ πατρίδας,θρησκείας,οικογενειών…

Πολλοί λένε ότι στηρίζεται κρυφά στην αναπτυσσόμενη παραοικονομία των κρυπτονομισμάτων και διάφορα τέτοια.

Ανάλογα έλεγαν και για τον ανίκητο Χίτλερ.

Διαβάστε ένα άρθρο του Νομπελίστα Οικονομολόγου Κρούγκμαν στους Τάϊμς της Νέας Υόρκης:

 

Tο άρθρο του Πολ Γκρούμαν στους New York Times:

Παρά την εκπληκτικά αποτελεσματική μάχη που έχει δώσει η Ουκρανία ενάντια στις δυνάμεις εισβολής, οι περισσότεροι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες φαίνεται να πιστεύουν ότι το τεράστιο πλεονέκτημα της Ρωσίας σε δύναμη πυρός θα επικρατήσει τελικά. Καθώς δεν έχω σχετική γνώση, δεν βλέπω κανένα λόγο να αμφισβητήσω την κρίση τους.

 

Ωστόσο, είναι σαφές ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν έκανε έναν τεράστιο λάθος υπολογισμό. Η Ρωσία ξεκίνησε την εισβολή με μια επίθεση προς το Κίεβο και το Χάρκοβο από μικρές, ελαφρά οπλισμένες ένοπλες δυνάμεις, προφανώς προσδοκώντας να επιτύχουν μια γρήγορη νίκη, καθώς η αντίσταση θα κατέρρεε. Αντίθετα, όμως, η αρχική κίνηση αποκρούστηκε και η επίθεση στη συνέχεια με άρματα μάχης και πυροβολικό έχει βαλτώσει, σε ορισμένες περιπτώσεις κυριολεκτικά, επειδή η λάσπη κυριαρχεί αυτή την περίοδο σε μεγάλο μέρος της Ουκρανίας.

Και δεν ήταν αυτός ο μόνος λάθος υπολογισμός του. Ο Πούτιν προφανώς πίστευε ότι η Ρωσία θα μπορούσε εύκολα να αντιμετωπίσει τις οικονομικές επιπτώσεις από τον πόλεμό του. Εντάξει, σκέφτηκε, η Δύση μπορεί να επιβάλει μερικές κυρώσεις, αλλά η Ευρώπη χρειάζεται ρωσικό φυσικό αέριο και πετρέλαιο. Ο ίδιος είχε δημιουργήσει ένα τεράστιο πολεμικό σεντούκι με αποθέματα ξένου συναλλάγματος που υποτίθεται ότι θα τον εξασφάλιζε μέχρι να καταλαγιάσουν τα πράγματα.

Η πολιτική του σκέψη δεν ήταν εντελώς λανθασμένη. Οι δυτικές οικονομικές κυρώσεις έχουν εξαιρέσει από τις κυρώσεις τις πωλήσεις ορυκτών καυσίμων, που αποτελούν το μεγαλύτερο τμήμα των ρωσικών εξαγωγών. Αντίθετα, οι κυρώσεις ήταν κυρίως οικονομικές, αποκλείοντας μεγάλες ρωσικές τράπεζες από το διεθνές σύστημα πληρωμών και παγώνοντας τα περιουσιακά στοιχεία της ρωσικής κεντρικής τράπεζας -στην πραγματικότητα, κατάσχεσαν ένα μεγάλο μέρος από το περίφημο στρατιωτικό σεντούκι του Πούτιν.

Πόσο σημασία έχει αυτό; Ιστορικά, οι οικονομικές κυρώσεις τείνουν να είναι μαχητές: οι χώρες βρίσκουν λύσεις, μειώνοντας σημαντικά την αποτελεσματικότητά τους.

Αλλά κάτι αστείο έχει συμβεί σε αυτή την περίπτωση, γράφει ο Κρούγκμαν. Μέχρι στιγμής, η οικονομική πίεση κατά της Ρωσίας φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική, περιορίζοντας το ρωσικό εμπόριο ακόμη και σε αγαθά που δεν έχουν επισήμως τεθεί υπό καθεστώς κυρώσεων. Οι οικονομικοί περιορισμοί που έχουν ήδη επιβληθεί έχουν δυσκολέψει τις συναλλαγές με τη Ρωσία, ακόμη και στην αγορά πετρελαίου. Οι φόβοι για μελλοντικές κυρώσεις, σε συνδυασμό με τη γενική αίσθηση ότι δυτικοί θεσμοί που θεωρηθεί ότι βοηθούν το καθεστώς Πούτιν θα αντιμετωπίσουν σκληρή μεταχείριση από τις ρυθμιστικές αρχές, έχουν οδηγήσει σε εκτεταμένες «αυτο-κυρώσεις», διαταράσσοντας ακόμη και το εμπόριο που επισήμως επιτρέπεται.

Δεν ξέρουμε ακόμη πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, αλλά αν δούμε τις επόμενες εβδομάδες μαζικές απώλειες αμάχων και τρόμο, κάτι που φαίνεται πιθανό, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι σε μεγάλο βαθμό η απομόνωση της Ρωσίας από την υπόλοιπη παγκόσμια οικονομία.

Οι οικονομολόγοι έχουν έναν μάλλον απόκρυφο όρο για αυτό το είδος απομόνωσης: «αυτάρκεια». Και είναι πιθανό να είναι εξαιρετικά επιζήμια.

Ίσως πιστεύετε ότι η αυτάρκεια είναι απλώς μια ισχυρή μορφή προστατευτισμού, η οποία τείνει επίσης να μειώνει το εμπόριο. Αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ χειρότερη. Το βρώμικο μικρό μυστικό της διεθνούς οικονομίας είναι ότι ενώ οι οικονομολόγοι λατρεύουν να επαινούν το ελεύθερο εμπόριο, το οικονομικό κόστος των δασμών -ακόμα και αρκετά υψηλοί δασμοί- τείνει να είναι μέτριο. Γιατί; Γιατί ο ιδιωτικός τομέας αντιδρά στους δασμούς κόβοντας μόνο τις λιγότερο απαραίτητες εισαγωγές. Επιβάλουμε, ας πούμε, δασμούς 20% στις εισαγωγές και θα σταματήσουν να εισάγονται μόνο αγαθά που μπορούν να παραχθούν εγχωρία με μέτρια υψηλότερο κόστος ή για τα οποία υπάρχουν εύλογα καλά εγχώρια υποκατάστατα. Εάν ένα εισαγόμενο αγαθό είναι πραγματικά απαραίτητο – για παράδειγμα, εάν είναι ένα κρίσιμο στοιχείο για τη βιομηχανία που δεν μπορούμε να αρχίσουμε γρήγορα να φτιάχνουμε εγχώρια – οι εταιρείες απλώς θα πληρώσουν το τιμολόγιο και θα συνεχίσουν να αγοράζουν από το εξωτερικό.

Ωστόσο, εάν τα γεγονότα οδηγήσουν στο να κοπεί ένα μεγάλο μέρος του διεθνούς εμπορίου ενός έθνους, αυτού του είδους η ιεράρχηση δεν θα είναι δυνατή. Η εγχώρια οικονομία θα χάσει την πρόσβαση όχι μόνο σε φθηνά πράγματα, αλλά και σε αγαθά που είναι απολύτως απαραίτητα.

Έχουμε ιστορικά παραδείγματα για το τι συμβαίνει όταν ένα εμπορικό έθνος αναγκάζεται σε αυτάρκεια; Όχι πολλά, ακριβώς επειδή είναι ένα τόσο ακραίο γεγονός. Θα μπορούσατε να πείτε ότι κάτι τέτοιο συνέβη στην Ιαπωνία κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ειδικά αφού η Αμερική κατέλαβε το Σαϊπάν και το Γκουάμ το 1944. Αυτό έφερε τις αμερικανικές βάσεις υποβρυχίων κοντά στις πιο κρίσιμες ναυτικές διαδρομές της Ιαπωνίας και τα βομβαρδιστικά των ΗΠΑ μπορούσαν να χτυπήσουν τα λιμάνια της χώρας, απομονώνοντας ουσιαστικά την οικονομία της από τον υπόλοιπο κόσμο. Φυσικά, η πολεμική οικονομία της Ιαπωνίας κατέρρευσε.

Τι γίνεται όμως με την αυτάρκεια σε ένα έθνος που δεν δέχεται άμεση στρατιωτική επίθεση; Λοιπόν, υπάρχει ένα εκπληκτικό -και εξαιρετικά παλιό- παράδειγμα από την ιστορία των ΗΠΑ.

Η Αμερική δεν συμμετείχε άμεσα στους Ναπολεόντειους Πολέμους, μια τεράστια σύγκρουση που, μεταξύ άλλων, οδήγησε τη Βρετανία να συσσωρεύσει ένα αξιοσημείωτο ποσό κρατικού χρέους. Αλλά οι ΗΠΑ δεν είχαν ανοσία στις επιπτώσεις αυτών των πολέμων, επειδή και οι δύο πλευρές ξεκίνησαν έναν οικονομικό πόλεμο, προσπαθώντας να ακρωτηριάσουν τον αντίπαλό τους με αποκλεισμούς που έβλαψαν και το εμπόριο των ΗΠΑ. Η Βρετανία είχε επίσης τη συνήθεια να σταματά τα αμερικανικά εμπορικά πλοία και να απαγάγει ναύτες ώστε να τους αναγκάζει να υπηρετήσουν στο βρετανικό ναυτικό. Σε απάντηση, η διοίκηση του Τόμας Τζέφερσον προσπάθησε να ανταποδώσει διακόπτοντας τη διεθνή ναυτιλία. Ναι, προσπαθήσαμε να αποσπάσουμε παραχωρήσεις από τη Βρετανία και τη Γαλλία επιβάλλοντας την αυτάρκεια… στους εαυτούς μας.

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι δεν λειτούργησε. Όμως επέβαλε μεγάλο κόστος στην αμερικανική οικονομία. Τα δεδομένα για τις αρχές του 19ου αιώνα είναι, όπως μπορείτε να μαντέψετε, πρόχειρα, αλλά ο οικονομολόγος και ιστορικός Ντάγκλας Ίργουιν προσπάθησε να υπολογίσει το κόστος του εμπάργκο Τζέφερσον, το οποίο τοποθετεί περίπου στο 8% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος των ΗΠΑ.

Πώς συγκρίνονται τα αποτελέσματα της ρωσικής απομόνωσης με αυτήν την εμπειρία; Η Ρωσία το 2022 είναι πολύ πιο εκτεθειμένη στο εξωτερικό εμπόριο από ό,τι η Αμερική το 1807: οι εξαγωγές των ΗΠΑ ήταν τότε μόνο 13% του ΑΕΠ, ενώ οι ρωσικές εξαγωγές την παραμονή της εισβολής ήταν περίπου διπλάσιες από αυτές.

Θα ήθελα επίσης να σημειώσω ότι οι οικονομίες είναι πολύ πιο περίπλοκες από ό,τι πριν από δύο αιώνες. Τότε, η παραγωγή δεν εξαρτιόταν από πολυσύνθετες αλυσίδες εφοδιασμού που θα μπορούσαν να σταματήσουν λόγω έλλειψης μερικών κρίσιμων εξαρτημάτων, όπως chips και ανταλλακτικά. Τώρα είναι εξαρτημένη ακόμη και σε χώρες όπως η Ρωσία, που εξάγουν κυρίως πρώτες ύλες, παρά βιομηχανικά προϊόντα. Έτσι, οι συνέπειες της σχεδόν αυτάρκειας μπορεί να είναι ακόμη χειρότερες από ό,τι υποδηλώνει η μεγάλη εξάρτηση της Ρωσίας από το εμπόριο.

Αυτή τη στιγμή, με άλλα λόγια, φαίνεται ότι ο Πούτιν έκανε διπλό λάθος υπολογισμό. Το σχέδιο για ένα σύντομο νικηφόρο πόλεμο μετατρέπεται σε μια αιματηρή καταιγίδα που έχει εξοργίσει τον κόσμο και το περίφημο οικονομικό του «Φρούριο Ρωσία» φαίνεται να κατευθύνεται προς μια ύφεση σε τύπου 1929.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here